Vrijdagmiddag. Het is iets na vijven. Ik zit in de intercity vanuit Zaandam naar Amsterdam centraal en terwijl ik me probeer te focussen op mijn net aangeschafte boek, zie ik in mijn ooghoek dat de man aan de andere kan van het gangpad wel akelig dicht met zijn snuit op zijn laptop zit. Maar als ik vervolgens goed kijk naar deze vreemde houding, blijkt dat hij net een hap neemt van een stukje sushi. Als een uitgehongerd weesje kijk ik smachtend naar hoe hij een tweede hap van een ‘maki’ naar binnen werkt. Tot dusver wekken zijn acties alleen nog maar jaloerse gevoelens op, maar als hij vervolgens de resterende sushi onaangetast in de prullenbak gooit, moet ik mijzelf ervan weerhouden om niet hysterisch à la Tom Cruise gillend op de bank te gaan springen – maar dan uit protest, in plaats van verliefdheidswaanzin.

Weggooien
Woest kan ik erom worden; voedselverspilling. Natuurlijk weet ik niet of de sushi van mijn reisgenoot wellicht uit zijn eigen koelkast kwam en inmiddels de houdbaarheidsdatum verstreken had. Evengoed is het dan een net zo kwalijke zaak, in mijn ogen. Koop dan wat minder in, ook al staat een legere koelkast misschien minder gezellig. En als je het niet lust, bewaar je het toch voor je liefje of je moeder?!

€2,4 miljard
Volgens een factsheet van het Ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit uit mei 2010 (dat helaas niet meer online beschikbaar is) gooien we met z’n allen op jaarbasis voor € 2,4 miljard aan voedsel weg, en dan zijn producenten, horecagelegenheden en supermarkten niet eens meegerekend. Die gooien er namelijk nog een € 2 miljard bovenop. En dat terwijl we in 2050 wereldwijd 9 miljard mensen moeten kunnen onderhouden. Voor velen is dat nog de spreekwoordelijke ver-van-mijn-bed-show. Nou, zullen we het dan wat dichter bij huis houden? Per jaar gooi jij 8-11% van alles wat je in de winkel koopt de prullenbak in. Dus twee sneetjes van elk brood, een paar blokjes van die lekkere chocoladereep, een ruime portie aardappelen per zak, driekwart glas cola van elke fles, minimaal twee flesjes bier van een krat. Dat komt uiteindelijk neer op 50 kg per jaar, in erge gevallen zelfs 120 kg. Best zonde.

Ondankbaarheid?
Een vriendin van mij heeft de tenenkrommende gewoonte om alles wat ze overhoudt aan eten genadeloos af te danken. De helft van de rijst wordt niet bewaard om de dag daarna een ander heerlijke maaltijd mee te bereiden, de twee overgebleven rundervinken belanden niet in de vriezer, maar op de vuilnisbelt en ze wist me zelfs ooit te vertellen dat ze een appeltaart – na er twee stukjes van te hebben gesnoept – maar aan de pedaalemmerzak toekende, aangezien ze die toch niet met haar vriendje opkreeg. Ik heb mijn mening niet onder stoelen of banken gestopt, toen ik dat hoorde. Niet alleen vanwege mijn eigenbelang (die appeltaart had namelijk een heel prettig verblijf in mijn maag kunnen krijgen), maar vooral omdat ik me op kan winden over de onverschilligheid die eraan ten grondslag ligt. De globale voedselverdeling is al zo krom als een hoepel, hoe kun je nou – wetend dat er bijvoorbeeld duizenden mensen na de aardbeving in Haïti sterven van cholera, maar ook van de honger – zo veel goed eten wegpleuren? Het toppunt van ondankbaarheid en desinteresse!

Begin bij jezelf
Ik denk dat wij dus zo nu en dan best kritisch naar ons eigen gedrag mogen kijken als het gaat om ons eten. Maar er ligt uiteraard ook een aanzienlijke rol weggelegd voor producenten. Volgens Dr Guillermo Hough, specialist op het gebied van houdbaarheidsdata, zijn producenten veel te voorzichtig met het bepalen van dergelijke data. Een trucje om de verkoop op te krikken, zal een cynicus beweren, maar daar heb ik persoonlijk niet zoveel mee.

En de overheid? Die gaat eens goed kijken hoe de huidige wetgeving voedselverspilling in de hand werkt en hoopt bewustwording over dit onderwerp te vergroten. Niet alleen onder de huidige consument, maar ook die lieve (b)engeltjes die we dagelijks naar school brengen.

Wat betreft de sushiverspillende meneer naast mij…ik heb dan misschien geen controle over anderen, maar wel over mijn eigen daden. Vrijdagavond heb ik heerlijk genoten van een kopje soep en een paar sushi handrolls.

Meer informatie voedselverspilling

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Fill out this field
Fill out this field
Geef een geldig e-mailadres op.
Je moet de voorwaarden accepteren voordat je het bericht kunt verzenden

Menu