Spiegeltje spiegeltje aan de wand, wie is de duurzaamste in het land? Morgen, 11 november 2010, is het de dag van de duurzaamheid. Een uitstekend moment om eens goed bij mijn eigen gedrag omtrent dit onderwerp stil te staan. Vorige week schreef ik nog vol verontwaardiging over het sushi verspillende gedrag van een mannelijke medepassagier, maar slechts enkele dagen later werd ik even heel hard met de neus op de feiten gedrukt. Met het schaamrood op mijn kaken las ik in de krant dat de toenemende populariteit van sushi er inmiddels voor heeft gezorgd dat er bijna geen tonijn meer te krijgen is. Een pijnlijke confrontatie.

Wist ik dat dan nog niet?!! Ik hoor anderen al gniffelen om deze naïviteit. Ja, natuurlijk ben ik op de hoogte van de problematiek rondom overbevissing. Ik let er dan ook op dat ik vis koop met het MSDS keurmerk, of iets dergelijks. Maar dat die kleine iniministukjes vis in die overheerlijke maki’s, handrolls en nigiri’s mij schuldig maken aan een gebrek aan evenwicht in het ecosysteem, zo ver had ik nog niet eens gedacht.

Rechts dwarrelt een engeltje op mijn schouder die mij vermaant om een consequent te zijn in mijn standpunt. Links ploft het duiveltje neer, die mij van een waslijst met excuusjes voorziet. De discussie verloopt ongeveer als volgt;

E: “Tel al die iniministukjes tonijn eens bij elkaar op en dan ben je gewoon nog zo’n hork die bijdraagt aan het vangen van een praktisch uitgestorven vissoort”
D: ”Ja maar, ik laat mijn stukje vlees ook al staan, dan compenseer ik toch mooi?!”
E: “Geen vlees, wel vis? Lekker inconsequent.”
D: “ja, maar in vlees zitten hormonen en antibiotica, dus daarom eet ik dat niet.”
E: ”IN VIS ZIT OOK TROEP! Wat dacht je van al die chemische stoffen in het visvoer?”
D: “Ehm, ok, maar vis wordt tenminste niet door de kop geschoten.”
E: “Denk je nou echt dat vissen met pluchen handschoentjes worden geaaid tijdens de vangst?”
D: “Ja hallo, moet ik mijn vis nu ook al opgeven uit principe?! Ik heb toch iets van proteïnen nodig?!”
E: “Dierlijke eiwitten zijn prima te vervangen door noten, zaden, soja en dergelijke…”
D: “Soja maakt me dik. Ik heb geen zin in al dat oestrogeen.”
E: “En je draagt ook nog leren schoenen, hè dame?”

De ruzie in mijn hoofd wordt op dit punt stante pede het zwijgen op gelegd. Nobody touches my shoes! Ik heb diep respect voor veganisten, want ik kom toch telkens tot de conclusie dat het doden van dieren weliswaar op te wrede wijze gebeurt, maar dat het eten van dieren deel van de cirkel des levens is. Vegetariër zou ik mijzelf dus ook niet noemen, ik houd het lekker op flexitariër.

Ben ik dan niet duurzaam genoeg? Vleestransport is een van de grootste oorzaken van CO2 uitstoot. Als iedereen zijn stukje vlees minimaal één keer per week achter wegen laat, kunnen we die uitstoot al verminderen. Dus de 7 dagen dat ik ervoor kies om geen vlees te eten, vind ik toch wel redelijk duurzaam. Ik pak de fiets en de trein, ik weiger bloemen te kopen, vanwege de elf liter water die er voor de productie nodig is, ik doe alle spaarlampen uit als ik weg ga, gooi geen eten weg, ik probeer de kachel niet te vaak aan te doen en mij zal je later niet blij maken met een zuipschuit op wielen.

Probeer ik mijzelf nu goed te praten? Nee, ik ben mij bewust van het feit dat mijn kledingkast vooral uit tuniekjes en skinny’s bestaat die niet van ecologisch katoen zijn gefabriceerd. En grote kans dat er kleine kinderhandjes uit India aan mijn jurkjes hebben gewerkt. Het is echter wel iets waar ik steeds bewuster van ben geworden. Ik hoop dat jullie met mij meedoen hierin. Eventjes extra nadenken over de kleine dingen die je kunt doen of laten. Verantwoordelijkheid nemen voor je eigen keuzes en de gevolgen ervan. De dag van de duurzaamheid verandert dan hopelijk ooit in 365 dagen per jaar duurzaamheid: de norm. Dan zijn we allemaal de mooiste in het land…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Fill out this field
Fill out this field
Geef een geldig e-mailadres op.
Je moet de voorwaarden accepteren voordat je het bericht kunt verzenden

Menu