400px-Map_of_Southeast_AsiaEen goed boek heeft altijd pieken en dalen. Een verhaal kan niet alleen maar leuk zijn, er dienen de nodige obstakels in voor te komen. Dat is immers de realiteit. En dat is dan ook precies waar ik nu tegen aan loop. Drie maanden geleden kreeg ik het fantastische plan in mijn hoofd om in november voor een maand of zes op reis te gaan. Vol enthousiasme – yay!- stortte ik mij in mijn avontuur, bedacht een goed plan, en besloot actie te ondernemen. Pas toen ik het plan wat concreter had gemaakt, durfde ik ook daadwerkelijk te boeken. Whoaaa!!

O help!

En nu is het dus definitief: op 14 november vertrek ik voor twee weken naar Dubai, van waaruit ik op 28 november voor een week naar Singapore ga, om daarna ruim een maand op Bali te belanden. De plannen daarna zijn nog vrij open. Melbourne, Vietnam, Laos, Cambodja, Thailand, Birma…het staat allemaal op de wishlist. Maar tegelijkertijd merk ik dat de zekerheid die ik probeer in te bouwen om daar rond te kunnen komen, moeilijk te bereiken is. Opdrachtgevers die met krappe budgetten zitten (gisteren flinke domper te pakken), achterstallige betalingen (aan mij), en simpelweg drukke agenda’s die in de weg zitten. Kortom, het financiële plaatje is pittig (dan heb ik het nog niet eens over hoe akelig dichtbij het allemaal komt). Ik merk dat ik er een beetje moedeloos van werd de afgelopen dagen. En dat ik slecht vooruit te branden ben. Zucht.

Calm down…

Wat mij dan helpt? Mediteren. Met het lood in mijn schoentjes sleepte ik mijzelf gisteravond dus naar de meditatieles. Niet omdat ik geen zin had – juist wel! – maar vooral omdat ik wist dat mijn zorgen van mijn gezicht af te lezen waren en ik geen zin had om zielig te lijken. Maar ik ging. En zoals gebruikelijk spraken we ieder een intentie uit voor deze week. De mijne? Bemoediging. Een ietwat onrustige meditatie volgde. Maar terwijl ik poogde om te kalmeren, appte mijn vriendinnetje mij, die sinds zaterdag terug is van eenzelfde soort reis, met de vraag of ik op bezoek kwam. Onmiddellijk na de meditatie fietste ik dus bij haar langs. Een flinke oppepper volgde. Onderweg naar huis besefte ik dat ik een flinke miscalculatie had gedaan afgelopen dagen. In mijn voordeel! Bemoediging nummer twee.

Schouders eronderrrrr!

Nu ben ik minder moedeloos. Peptalks en rationele overwegingen hielpen me er gisteren bovenop :). Vandaag ging ik meteen aan de slag met de verdere voorbereidingen met mogelijke sponsorships (gratis verblijf in ruil voor publiciteit) en platformen om voor te schrijven. Tijd om ook hier weer de boel aan te scherpen. Bij de pakken neerzitten doe ik niet aan. Evengoed reikt mijn creativiteit maar tot een bepaalde hoogte.

Waar ik nu benieuwd naar ben:

  • Wat kan ik als rondreizende schrijver nog meer doen voor bedrijven hier en daar?
  • Hoe kan ik alles uit mijn reis halen, terwijl ik mijn klanten hier in Nederland op afstand blij houd?
  • Hebben jullie contacten bij lifestylebladen, reismagazines, reisplatformen die mij willen inhuren?
  • Hoe help jij jezelf er bovenop als je er even doorheen zit?
  • Hoe houd je jezelf gemotiveerd?

Ik hou me dan aanbevolen voor al jullie wijsheden en adviezen!

1 reactie. Reactie plaatsen

  • Als ik erdoorheen zit dan doe ik wat jij deed: ik mediteer.
    Doe ik al jaren dagelijks, voeg daarbij een dagelijkse dosis Boeddhistische filosofie en voilà: Ik heb een veel lossere band met alles dat tijdelijk is. Heerlijk geen angst om (iets) te verliezen, de zekerheid dat iedere toestand tijdelijk is. Het vertrouwen in de Dhamma en in mezelf.
    Dat doe ik als ik erdoorheen zit.
    Liefs Laura

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Fill out this field
Fill out this field
Geef een geldig e-mailadres op.
Je moet de voorwaarden accepteren voordat je het bericht kunt verzenden

Menu