19 november 2010

Ik ben van de generatie die opgroeide met de huwelijken en echtscheidingen van Ross, Rachels middenblonde lokken, Monica’s dwangmatige schoonmaaksessies, Joey’s dubbele pizza’s, de humor van Could-you-BE- wearing-any-more-clothes Chandler, en Phoebe’s muzikale “Smelly Cat” optredens in Central Perk. Volgens mij is het zeldzaam, zo’n hechte groep die op bijna incestueuze wijze allerlei onderlinge liefdesrelaties overleeft. Met buikpijn van het lachen, soms op het puntje van mijn stoel zittend vol verwachting of Ross en Rachel nu eindelijk weer bij elkaar kwamen, herinner ik mij dat ik stiekem jaloers kon zijn op deze groepsdynamiek. Ook al is vriendschap nooit zomaar onvoorwaardelijk, het is altijd een bewuste keuze en (als het goed is) gebaseerd op een oprechte behoefte om deel uit te maken van elkaars leven. Ik ben dus blij met de herhalingen op Net 5.

Familie kies je niet. Die krijg je cadeau, of je er nu blij mee bent of niet. Ik roep al jaren dat ik geen familiemens ben. Alle belevenissen van het afgelopen jaar zetten mij daarover toch even aan het denken. Het overlijden van een van mijn belangrijkste familieleden drukte mij flink met de neus op de harde feiten, waardoor ik steeds meer besefte dat ik mijn vader niet zelf nog beter kon leren kennen, maar dat ik het moet doen met de herinneringen van mijzelf en anderen. Familie bijvoorbeeld. Je zou dus verwachten – ik hoopte het in ieder geval – dat die tumultueuze maanden ons wel nader tot elkaar zouden brengen.

Mooi niet dus. Deels mijn eigen schuld, hoor, want de kant van de familie waarin geen ziekte en dood voor kwam, heeft het even moeten ontgelden. De veeltallige bezoekjes van afgelopen zomer waren te vergelijken met een verblijf in een hotel en de maanden daarop moesten ze het doen met bijna doodse stilte. En als er geen stilte heerste, was er schriftelijk gebrul. Zonder genade kreeg mijn moeder behoorlijk wat verwijten te verduren en moest mijn wijze, 84-jarige oma regelmatig een poging wagen om de hoog opgelopen gemoederen te sussen.

Het gekke is dat ik me totaal niet druk maak over deze ietwat bekoelde familiaire relatie. Waarom niet? Omdat ik het volle vertrouwen heb dat de winter wel weer voorbij trekt en de zon ons vanzelf weer opwarmt. Er zijn echter andere familiebanden die door alle seizoenen heen jarenlang in de vrieskist hebben gestaan en waarvan mijn vader in zijn laatste maanden hoopte dat ze gauw in de oven werden gezet. En ach, familie is onvoorwaardelijk, zeggen ze wel eens, dus waarom niet?!

De hartelijke uitnodiging om een weekend af te komen omarmden zusje en ik ook zonder moeite. Lekker eten, een warme jacuzzi in de tuin, een eigen slaapkamer met en suite badkamer; méér kan een gast niet wensen. Dat er in de moeilijke tijd van rouw nauwelijks interesse werd getoond, nam ik voor lief. Zelf hebben ze immers ook het een en ander te verwerken. Kerst vieren samen met deze kant van de familie? Waarom niet?! Het bleek wishful thinking.

Plat gezegd werden mijn zusje en ik van harte uitgenodigd, maar is aanhang niet welkom. Niet bij deze gelegenheid, niet dit jaar. Alle andere keren wél, dat moet ik erbij zeggen. Nou breekt mij de Jimmy Choo! En geloof mij, die zijn me zeer dierbaar. Kerst is wat mij betreft de tijd om door te brengen met je geliefden en dat is mijn wederhelft alweer bijna 4,5 jaar (die vier maandjes pauze eerder dit jaar laten we buiten berekening). Het moet niet gekker worden, of moeten we in 2010 soms eerst drie dagen een Wesley en Yolanthe trouwerij nastreven voor wij als volwaardig stel worden gezien?! Ik heb hartelijk (ja, inclusief de letter r) bedankt voor de uitnodiging.

Wéér een illusie armer, toch geen open plek in de vrieskist gecreëerd, maar wél een hernieuwde waardering voor de kant van mijn familie die zich ietwat verwaarloosd voelde de laatste tijd. Wat ben ik blij met hen, mijn moeder en grootouders bovenal. Godzijdank heb ik ook nog veel lieve vrienden met wie ik met buikpijn van het lachen kopjes thee kan drinken in een Amsterdamse versie van Central Perk.

1 reactie. Reactie plaatsen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Fill out this field
Fill out this field
Geef een geldig e-mailadres op.
Je moet de voorwaarden accepteren voordat je het bericht kunt verzenden

Menu